Storythai

Thie entry is damn longgggg!!!

ใครก็ตามที่หลงเข้ามาก็อย่าอ่านเลย..มันยาว เหะๆ

ตอนนี้อยู่บ้านอัพไดในเวิร์ด...แล้วค่อยเอาไปอัพไดที่สตอรี่ตอนเล่นเน็ตอีกที

จะไปมอวันที่หนึ่ง...ลงทะเบียนๆๆๆๆ

ไม่ได้เช็คข่าวซูจูเลยหวะ T^T  คิดถึงจะตายแล้วอ่ะ...

นั่งดูไฟล์ซูจูอยู่บ้าน น้ำตาก็จะไหล คิดถึงได้อีก - -" วันนี้ดูไฟล์เคอาร์วายตอนมาไทย

เห็นมักเนแล้วน้ำตาไหลเลยอ่ะ....คิดถึงที่ด๊องพูด ที่ซูจูเอ็มจะมาไทย

คงจะมาก่อนที่ซูจูทั้งสิบสามคนจะมาซะอีกมั้ง ...แทนที่จะได้เห็นการกลับมาของมักเนพร้อมกับฮยองทั้งสิบสองคน

ภาพในหัวคิดไว้แบบนั้น..แต่พอด๊องพูดเรื่องซูจูเอ็ม ... เฮ้อ... เจ็บปวด

 

 

เล่าเรื่องไปตามวอนด๊องดีกว่า....แบบว่าเกือบไม่ได้ไปแล้วหละ เหอ ๆ  ก็ตอนแรกว่าจะไปเกาะช้างกัน

แต่ก็ยกเลิกไป แล้วก็วันที่ด๊องมาคือเราก็อยู่บ้าน โทรถามน้องซี น้องบอกด๊องอยู่ตึก

ตอนนั้นเราอยู่บิ๊กซี พึ่งกินเอ็มเคมา แบบว่าไม่ไหวแล้ว...แต่ไปไม่ได้ ไม่รู้จะบอกแม่ว่าไง

แต่บอกแม่ว่าจะเข้ากรุงอยู่ จะไปสวน ไปหาเกงแดง เหอๆ กว่าจะได้ไปก็ปาเข้าไปวันอาทิตย์แหนะ

เพราะรอพี่ด้วยไง นี่าแม่เข้ากรุงด้วย เราก็ไม่ได้ตามด๊องอ่ะแหละ แต่แม่ไม่ไปด้วย

เดี๋ยวเรื่องโรงแรมเอาไว้เล่าทีหลัง เล่าวอนด๊องก่อน...

 

วันอาทิตย์ที่ 20 เมษายน 2008

ตอนแรกไปถึง เอาของไปเก็บที่รร.แล้วก็ไปรอน้องเอที่สยามดิส น้องบอกว่าด๊องอยู่ที่ตรอก

แต่เอเกิงตามบิ๊กแบงหวะคะ สุธีราก็ต้องรอให้บิ๊กแบงมาสยามดิส ดูดีเจซี้ดไป ดูซูจู(ในไอพอด)ไป

คืออารมณ์แบบว่า อี ทงเฮๆๆๆ ก้องอยู่ในหัวเนี่ย ไม่เป็นสุขเลยทีเดียว

ก่อนบิ๊กแบงมาถึง ตอนนั้นแบบว่าคนเยอะมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เราเลยไปยืนบนสะพานข้ามระหว่างสยามกะสยามดิสอ่ะ แบบว่าฟังเพลงรอเอเกิง คิดถึงวิงกี้

แล้วบิ๊กแบงก็มา เราก็ยืนอยู่กับพี่คนนึง ใครก็ไม่รู้แหละ แกก็แบบโตแล้ว ผู้ชายหนะ แกคงงงว่าเกิดอะไรขึ้น

และอาจจะสงสัยว่าเราเป็นแฟนคลับด้วยรึเปล่า...เพราะแบบว่าแต่งตัวเหมือนแบบเหมือนแฟนคลับ(ยังไง)

แต่คือเราเฉยมากกกกกกกกกก บิ๊กแบงมาเราก็ยืนฟังเพลงเฉย อารมณ์แบบว่าซื่อสัตย์ต่อทงเฮหวะ ฮ่าๆ

คือเหมือนจะได้ยินเสียงจียงตะโกนอะไรนี่แหละตอนขึ้นเวทีมาอ่ะ คือมันมองไม่เห็นเลยไง

แล้วก็ไม่ได้เอาหูฟังออก ก็รอเอเกิงพักนึง แล้วก็ไปตามหา คือไม่เห็นบิ๊กแบงเลยซักนิดเดียว

พอเจอแล้วก็ต้องรอน้องๆกินข้าว จริงๆ...เราน่าจะไปหาด๊องตั้งแต่แรกเลยนะ ไปเองก็ได้นี่หว่า

ถึงจะไม่เคยไปก็เถอะ - -"  ก็ไปเจอคือด๊องวอนขึ้นรถตู้ไปแล้ว มารู้ทีหลังว่าเป็นเพราะมีคนรุมจับด๊องอ่ะ

เบื่อจริงๆเลย... ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นจะรู้รึเปล่าว่าแฟนๆต่างชาติเค้าชมแฟนไทยกันขนาดไหน

ทำไมต้องทำให้เสียชื่อด้วยนะ ถ้าไม่กลัวตัวเองโดนรุมตบ โดนโกรธ คุณก็น่าจะให้เกียรติศิลปินบ้าง

น่าจะคิดบ้างว่าเหมาะไหม เค้าทำงานอยู่อ่ะ ดูมั่งว่าด๊องรู้สึกยังไง ถ้าจะให้จับหนะ ด๊องก็ให้จับเองแหละหวะ

คือด๊องมาคราวนี้ดูกลัวๆแฟนคลับยังไงไม่รู้อ่ะ  เห็นแล้วสงสาร.... เฮ้อ.... ต่อๆ

ก็ถ่ายฉากสุดท้ายที่ตรอก ด๊องน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ฉากนี้ๆ



วอนหาวด้วยอ่ะ มีหลักฐานๆ ฮ่าๆ

 



เห็นด๊องแล้วอยากจะเป็นลม คือน่ารักโฮกอ่ะ ยิ้มทีนี่แบบตาย แบบไม่ไหวแล้ว ต้องเอาปลาร้ามาดม(?)

พอถ่ายฉากนี้เสร็จเค้าก็ไปกินข้าวกันที่อารีรัง อา..รีรัง..อ๊า...รีรังงงง (จะร้องทำเพื่อ?)

คือเราตามไม่ทันตอนขึ้นหรอก ไปถึงก็เห็นจุกด๊องแล้ว ขอบคุณพระเจ้าที่ด๊องนั่งตรงนี้ ฮี่ๆ

แบบว่ามัดจุกน่ารักอ่ะ >< ไม่ไหวละ ตายจริงๆ ยืนดูจุกด๊องจนปวดแขน(เพราะถ่ายวีดีโอ)

because hae is love < 333

ด๊องกินไปคุยไป มีความสุขจริงๆเลยนะคะที่รัก (ฮี่ๆ) ซักพักเจ้าของร้านก็เรียกไปถ่ายรูป ก็แฟนวิ่งๆไป

แล้วเค้าก็เอาน้ำมาแจก ใจดีจัง ขอบคุณค่า..แต่เราไม่ได้เดินไปเอา มัวแต่นินทาฮยอกกะน้องอยู่ ฮ่าๆ

พอด๊องวอนกินข้าวเสร็จ เค้าก็ไปถ่ายภาพนิ่งต่อ ที่..ไหนวะ ลืมแล้ว เราหลงทางด้วย ไม่ใช่หลงหรอก

แบบว่า...เออ ช่างมันเถอะ ไปถึงก็ไม่ทันนั่นแหละ เค้าขึ้นไปแล้ว (อารมณ์เหมือนตอนตามกะปอ แต่โชคดีว่าเจอตอนกลับ)

ตอนรอก็สนทนากันกับน้องซี นินทาฮยอกอีกแล้ว ให้ตายเถอะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พูดแล้วยิ่งคิดถึงหวะ...ฮยอก พี่อีทึก พี่ฮีชอล มักเน ทุกคนเลย  ตอนที่รอเราก็โทรพินาศ นินทาศิลปินไปเรื่อยๆ

แบบว่าเรานั่งในซอกหลืบของล้อรถ...(พูดซะเวอร์) นึกภาพแล้วน่าสมเพชยิ่งนักแล....

พอทงเฮชีวอนลงมาก็ อ่อออยยยยย...น่ารักอ่า ทงเฮอ่า... น่ารักกกกกก

เค้าก็เล่นไอ่ฟุตบอลโต๊ะอ่ะ ที่มันมีไม้จับหนะ เหมือนตอนนั้นที่ซูจูแข่งกะbuzzอ่ะ

ตอนแรกเหมือนวอนจะเดินไปขึ้นรถ แต่ก็กลับเข้าไปคืนอ่ะ ด๊องก็หันมาเล่นกับแฟนๆ น่ารักได้อีกอ่ะ

วอนก็...ดีได้อีกหวะ...ซึ้งใจจริงๆ วอนแบบดีสุดๆอ่ะ มาลชีวอนเอ๊ย...ฮ่าๆ

แล้วทงเฮชีวอนก็กลับ เราก็กลับเช่นกัน... ส่วนคนอื่นๆก็ตามบิ๊กแบงต่อ

วันนั้นกลับไปก็ไปดูสาระแน ฟิล์มมาออก คนดีได้อีกอ่ะ น่ารักดี

แล้วเออ..ทำไมอาทิตย์มะกี๊ไม่มีสาระแนวะ เซ็งเลย ต้องไปเช็คก่อน...

 

 

วันจันทร์ที่ 21 เมษายน 2008

น้องมายด์ก็นัดเจ็ดโมง แต่น้องมาก่อนซะอีก เราก็ติดนอนไอ่นี่อ่ะ คือหลับประมาณเกือบตีสี่

ก็ไปถึงโรงแรมเจ็ดโมงกว่าๆมั้ง รอๆๆ โรงแรมนี้แม่มโหดร้ายกว่ารร.ต้นไทรอีกหวะ

ต้องอยู่ข้างหน้ารร.เลยอ่ะ แต่ถ้าซูจูมาสิบสามคนคงไม่ได้นอนที่นี่อีกมั้ง เพราะมันคงแพงกว่าดุสิตอ่ะ

ตอนเช้านี่แฟนมาไม่เยอะเลย คือเราก็น้องมายด์ก็เริ่มสงสัยว่าด๊องออกไปแล้วรึเปล่าวะ

แต่รอจนถึง..กี่โมงวะ แปดกว่าๆมั้ง ไม่แปดก็เก้าแหละ รถก็ออกมา คือด๊องอ่ะ ...เห็นด๊องอ่ะ

แต่ถ่ายไม่ทัน มองอย่างเดียว คาดผมด้วยให้ตายเหอะ น่ารักไปไหนวะคะ ด๊องนั่งเบาะหลังๆ

แต่ไม่ได้หันมานะ เห็นแต่ดั้งโด่งเป็นสัน...โอ้วจอร์จ.... ฮ่าๆ แต่น้องคนอื่นเค้ามองไม่เห็นกันหวะ

ก็ตามไปถึง ตามไม่ทัน หลุด คนขับรถแบบว่า..ไม่ไหวแล้วอ่ะ ขับเต่ามากกกก ทุกคนเซ็งอ่ะ

ไปถึงเค้าก็ไม่ให้เข้า มีสต๊าฟ(การ์ด)ที่หน้าเหมือนพี่ไมค์(right?)ในโฆษณาแบรนด์ออกมาคอยชี้แจง

เพราะวันนั้นมีคนนุ่งกางเกงขาสั้นไง ใส่รองเท้าแตะไรงี้ เออ ก็เข้าไม่ได้ (ถึงไม่ใส่เค้าก็ไม่ให้เข้าหวะ)

ก็ส่องๆดูบนวัด คือจริงๆอยากเดินถ่ายรูปที่วัดหวะ ไม่ค่อยได้เข้าวัดด้วยไง ได้เข้าเพราะทงเฮเลยนะเนี่ย

เห็นซึงฮวานกับเมเนเจอร์อีกคนบนเจดีย์ เดินไปเดินมา แต่ไม่เห็นทงเฮชีวอน

ก็เลยรอคนขับรถ แล้วก็ไปสวนกัน (นั่นไง ได้ไปสวนจริงๆด้วย)

แล้วก็รอๆๆ โฟร์มดก็มาถึงก็เข้ามาในที่ถ่ายทำก่อน เราก็ตกเสียงกรี๊ด แต่เค้ากรี๊ดโฟร์กัน

โฟร์น่ารักอ่ะ แต่ที่แฟนกรี๊ดคงเพราะมีเหตุอะไรกับมดนั่นแหละ... อันนี้เราก็ไม่รู้ เหอๆ

เออ ตอนรอวอนด๊องนะ มีสห. มาแซวกรูอีก - -" นี่กรูก็ไม่ได้หน้าตาดีอะไรนะ ฮ่วย...

ก็รอจนทงเฮชีวอนมา มาถึงเค้าก็อูรีนึนซูพอจูนีออกัน แต่แฟนแบบกร๊ดไม่ลืมหูลืมตาเลยหวะ

รึอาจจะเป็นแฟนใหม่ก็ได้ คือเค้ามัวแต่กรี๊ดจนไม่ฟังว่าต้องพูด ออเอโย่ อ่ะ เซ็ง - -"

ตอนถ่าย มันก็ร้อนไง ด๊องก็เปิดไหล่ ;; เชกกุชี่ได้อีกหวะค่ะ โฮกกกก จะเป็นลม

น่ารักกก

ร้อนก็ร้อน ยิ่งทงเฮทำแบบนี้  สวนแทบไหม้ทีเดียว ฮ่าๆ เออ..แฟนคิเฮเยอะมากกกกกก

อกแม่แป้นจะแตก กลัววอนแบบ...น้อยใจด้วยไง เพราะวอนมากะด๊องไง

เห็นวอนทำหน้าแบบ..ยังไงหละ สงสาร - - ....

ตอนถ่ายด๊องหาวด้วยอ่ะ ฮ่าๆ หาวอีกแล้ว แน่นอนว่าไม่ปิดปาก เหอๆ ประจำหละค่ะ

แต่เพราะว่าเฮทงเฮ มันก็เลยน่ารักไง...ฮ่าๆ

สงสารอ่ะ แบบมันร้อนอ่ะ ทำงานตลอดเลย.... ยิ่งอ่อนแอๆอยู่ด้วยนะ เหอๆ

ตอนถ่ายมีโอบโฟร์ด้วยเหอะ...แหม....นิดๆหน่อยๆนี่ไม่ได้เลยนะ เห็นคนสวยไม่ได้เลยเชียว ฮ่าๆ

ไม่ได้หมั่นไส้โฟร์นะ แต่หมั่นไส้ทงเฮหวะค่ะ ฮ่าๆ แล้วด๊องแบบน่ารักอ่ะ มีพัดให้พี่ถือร่มให้ด๊องด้วย

น่ารักได้อีกเหอะ ตอนแรกเราไม่รู้ว่าด๊องพัดให้ใคร มาดูในวีดีโอถึงรู้อ่ะ

นี่ๆตอนพัด น่ารักอ่าาาา < 3333

แล้วแฟนๆก็ร้องเพลง...มิราขื่อ เฮงบก แมรี่ยู สามเพลงนี่แหละ แล้วเค้าก็ตะโกนทงเฮ แล้วก็คิเฮๆๆๆ

แบบว่าฝั่งเราคิเฮดังมากกกกกกกกก ด๊องหันมาแล้วก็ลิปซิงค์ว่า คิเฮ...แล้วก็โบกมือ

วอนก็เอ๋อๆ งงๆ ไป แต่วอนก็ชอบทำหน้าแบบนี้อยู่แล้วหละ...เนะ?

พอถ่ายซีนนี้เสร็จ เค้าก็พักกอง เราก็เปลี่ยนรถกัน แล้วก็รอจนทงเฮชีวอนถ่ายฉากต่อไป

แต่ฉากนี้เห็นแต่หลัง ด๊องก็น่ารักได้อีกกกกกก โฮกกกก ตอนสุดท้ายมีฮา คือพี่ทีมงานบอกว่า

ขออีกรอบเดียวพอ แล้วพอถ่าย วอนดันพูดผิด แบบว่าฮามากอ่ะ เลยต้องถ่ายใหม่อีกรอบ

วอนแบบน่ารักอ่ะ ตลกดี มาลชีวอน  ฮ่าๆ วอนเค้าก็ยกมือไหว้ ขอโทษๆ แบบชีวอนอ่ะ

พอถ่ายเสร็จเค้าก็ขอบคุณแฟนๆ เอ้อ...ตอนที่พูดวอนบอกว่ารักเอลฟ์ไทยที่สุด

อยากบอกวอนจริงๆ ว่าอย่า คอจิดมาลฮาจิมา....ฮ่าๆ อย่าพูดแบบนี้เลยหวะ แค่พูดคำว่า

รักเอล์ฟที่สุด แค่นี้ก็ดีใจที่สุดแล้วอ่ะ เพราะว่าในความรู้สึกเรา...เอลฟ์ที่ไหนก็สำคัญทั้งนั้น

แล้วเราคิดว่าถ้าวอนจะเลือกพูดว่ารักที่สุด คำนี้น่าจะเอาไว้สำหรับเอลฟ์เกาหลี....

ซูจูมีทุกวันนี้ได้ก็เพราะเอลฟ์เกาหลี  เอลฟ์ประเทศอื่นๆก็ด้วย แต่เอล์ฟเกาหลีหนะ เป็นจุดกำเนิด

เค้าทำอะไรให้ซูจูเยอะแยะมากมายจริงๆ....พอๆๆ มาสาธยายความในอะไรอีก

ของทงเฮ...พูดประมาณว่า ขอบคุณมากๆที่มาให้กำลังใจ แล้วก็เป็นห่วงแฟนๆเพราะอากาศมันร้อนมาก

ข้าวก็ไม่ได้กินกัน ทงเฮเป็นห่วง...ให้ตายเหอะจอร์จ คนดีอ่า ><!!

เออ พอเสร็จเค้าก็แจกแป้ง แต่เราคือถือกล้องไง แล้วก็เมนทงเฮใช่ป่ะหละ ตามด๊องอ่ะ

แล้วทีนี้วอนมาตอนไหนไม่รู้หวะ อยู่ตรงหน้าเลย งงมากกก ด๊องยืนอยู่ตรงรถตู้กับซึงเมเนเจอร์ไง

แล้วคือไม่รู้เลยว่าวอนมา เพราะแฟนๆเค้าก็กรี๊ดตลอดเวลาไง เดินผ่านกล้องยังไม่รู้เลยอ่ะ

รู้ตอนสุดท้ายเพราะหน้าวอนอยู่เต็มกล้องเลย คือบังทงเฮหมด เราเลยเห็นวอน พอจะถ่ายวอนก็แจกเสร็จแล้ว

อันนี้แหละ...

คือทั้งตลกตัวเองทั้งแบบ... งงอ่ะ วอนมาตอนไหนวะ  แล้วทีนี้แฟนๆก็เรียก ทงเฮๆๆ

แต่ทงเฮก็ไม่มาหวะค่ะ ฮ่าๆ เค้าก็เรียกชีวอน ทงเฮ สลับกัน เหมือนม็อบอะไรซักอย่าง ฮ่าๆ

ด๊องก็ไปแจกอีกฝั่งอ่ะ  ไม่มาทางนี้เลย  เห็นด๊องผ่านช่องเล็กๆ - -" คนฝั่งโน้นบอกว่าด๊องไม่กล้าเข้าใกล้แฟน

แบบโยนเอา โบกมือ ไหว้ แต่แบบด๊องไม่เข้าใกล้อ่ะ  สงสัยกลัวโดนรุมหวะ ... สงสารด๊องอ่ะ

แต่วอนแจกส่งให้กับมือเลย ขานี้ไม่มีกลัว วิ่งเข้ามาอ้ามือรับกอดอีก ฮ่าๆๆ (สมมติ)

แจกแป้งเสร็จก็กอดๆ แล้วก็ไปเตรียมตัวไปเซ็นทรัลเวิร์ลต่อ พวกเราก็ไปรอกันที่นั่น

แบบเดินสำรวจ ตอนนั้นเทปที่ใช้อัดจะหมดแล้ว แต่ไม่รู้ร้านโซนี่อยู่ตรงไหน ไม่อยากแตกหมู่

จริงๆอยากไปคิโนะแต่ก็ไปไม่ได้ ก่อนไปก็คุยกะไอ่น้องสาวเรื่องคุโรซากิ

คือกะจะไปดูไง แต่แบบเงียบได้อีกหวะคะ พี่ที่โรงหนังยังไม่รู้เรื่องเลย - -"

ตกลงเข้าวันไหนเนี่ยพีจัง...  ต่อๆ  เออ เค้าเข้าทางประตูบีหนึ่ง ตอนแรกน้องบอกว่าวอนขึ้นไปแล้ว

โฟร์มดก็นั่งรถกอล์ฟมา แล้วด๊องก็มา นั่งรถกอล์ฟมาเช่นกัน หน้านิ่งได้อีก

เห็นด๊องตอนวิ่งขึ้นบันไดเลื่อนแล้วแบบ...เหมือนเค้ากลัวแฟนคลับวิ่งตามรุมเลยอ่ะ

จะว่ากลัวหัวชนก็กะไรอยู่ขาก็ไม่ได้ยาวไง ไม่ได้ใส่รองเท้าพี่อีทึกด้วย

เออ...สุดท้าย จริงๆแล้ว วอนมาพร้อมด๊อง คือพึ่งรู้ตอนมาดูในวีดีโอว่าวอนมาพร้อมด๊อง

แถมยังหันมาโบกมือให้แฟนคลับด้วย ชีวอนนี่....ดีสุดๆอ่ะ แต่ด๊องเป็นแบบกลัวๆอ่ะ

พอขึ้นไปเราก็ตามขึ้นไปทีหลัง หาด๊องไม่เจออีกให้ตายเถอะ แล้วก็มองตามสายตาแฟนๆ

แล้วมอง...หาด๊อง..เจอวอน ไม่รู้ว่าเป็นวอนด้วย ฮ่าๆ ไม่รู้ว่าวอนยืนอยู่ไง

แบบเซ่อได้อีก มองซักพักถึงรู้ว่าแบบวอนยืนหันหลังอยู่อ่ะ เลยถ่ายไว้ วอนหันมาพอดี

โบกมือให้อีก โอ๊ยยยยย....คนดีอ่ะ  นี่ตอนหันมา..

 

แล้ววอนก็ขึ้นเวที เราก็ตามหาด๊องต่อไป จนเจอ คือเค้าเอาด๊องไปซ่อนไว้ในมุมแคบๆมืดๆ(ฮ่าๆ)

ทั้งสต๊าฟทั้งเมเนเจอร์ก็ยืนบังๆๆ แต่ออร่าแบบแรงไง น่ารักได้อีก ใส่แว่น หัวเราะ ยิ้ม

มีแอบยื่นมือออกมาโบกให้แฟนๆตอนเมเนเจอร์หันหลังด้วยเหอะ ฮ่าๆ น่ารักอ่ะ

คือแบบน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกที่สุดอ่ะ  เราก็แบบปวดแขนสุดๆ

 

แล้วพอวอนออกไปได้ซักพัก ด๊องก็ถึงเวลาได้เปิดตัว  เราเลยเปลี่ยนมุมไปข้างหน้า ซึ่งโคตรจะไกล

ถ่ายไป ปวดแขนไป คือถ้าไม่มีกล้องก็จะมองไม่เห็นเลยอ่ะ  พอวอนกระซิบด๊อง แฟนก็กรี๊ดดดด

แล้วมีตอนนึงด๊องกระซิบมด แฟนก็กรี๊ดดด เช่นกัน คงไม่รู้ว่าจะตะโกนอะไร ฮ่าๆๆ

ด๊องก็มองแฟนๆข้างบน แล้วแบบเงยเกินอ่ะ คอเคล็ด ฮ่าๆ ตอนก้มลงโคตรน่ารักอ่ะ เค้าขำตัวเองด้วยไง

แล้วพอตอนเล่นเกมเป๊กก็บอกว่าให้ชีวอนเดาใจโฟร์ ว่าโฟร์จะเลือกโรออนสีไหน

แล้วพอเป๊กประกาศว่าให้ทงเฮทายใจมด แฟนคือแบบ โห่ อ่ะ ฮาเลย เป๊กเลยบอกว่า

เอ๊า ทำไมอ่ะ ก็เค้าเป็นพรีเซนเตอร์ .... เหอๆ เดี๋ยวต้องไปเช็คแล้วว่าทำไมเค้าแอนตี้มดกัน

แต่เราไปตามก็แอบเคืองมดนะ แบบเหมือนพยายามอ่ะ แต่โฟร์นี่คือน่ารักอ่ะ เกรงใจแฟนคลับได้อีก

ตอนถ่ายรูปโฟร์ถูกวอนโอบ แต่มันก็ปกติหวะ เพราะวอนคือแบบโอบทุกคน ฮ่าๆ
แต่โฟร์นี่โดนตลอด ใครๆก็อยากโอบ โดยเฉพาะเซนสอง (เกี่ยว) แล้วก็ทงเฮชีวอนถ่ายคู่

ตอนนี้แบบน่ารักได้อีกอ่ะ  เออ..ตอนสัมภาษณ์ เค้าให้วอนพูด ตอนที่วอนถามว่าคิดถึงซุปเปอร์จูเนียร์ไหม

ตอนนั้น เราก็ตอบ แต่เสียงแบบสั่นอ่ะ น้ำตาคลอเลย ตอนที่พูดคำว่าคิดถึงอ่ะ หน้าพี่อีทึกลอยมา

ทำไมก็ไม่รู้แต่หน้าพี่อีทึกลอยมา อาจจะเป็นเพราะพี่อีทึกเป็นลีดเดอร์หละมั้ง..

แล้วจะร้องไห้อ่ะ ถ้าไม่กลั้นไว้นี่น้ำตาไหลไปแล้วอ่ะ เจ๊ข้างๆก็หันมามองจริงๆเลย

แล้วตอนท้ายเป๊กให้ทงเฮพูดฝากอะไรอีก... ด๊องก็ขอบคุณๆๆ แล้วก็นะ พูดถึงซูจูเอ็ม

ตอนนั้นเราเข่าอ่อนเลย...ด๊องบอกว่าตัวเองกะวอนกำลังทำโปรเจคนี้อยู่ แล้วก็จะมาไทย

อะไรประมาณนี้แหละ ขนาดพิมพ์ยังน้ำตาจะไหลเลย... เครียดหวะ คือตอนนั้นแบบไม่ไหวแล้ว

อยากจะร้องไห้ เราตะโกนว่าไม่เอาเป็นภาษาเกาหลีด้วย เหอๆ  แต่ด๊องไม่ได้ยินหรอก

ตอนที่ด๊องพูดเรื่องซูจูเอ็ม วอนทำหน้าแบบเศร้าๆด้วยหวะ  อยากจะร้องไห้อ่ะ ....

คือตอนนั้นแบบไม่อยากตามด๊องแล้ว ยิ่งคิดถึงพี่อีทึก พี่ฮีชอลไปใหญ่อ่ะ

แบบทำไมจะต้องมาเห็นการกลับมาของมักเนพร้อมกับคนอื่น แทนที่จะมากับซูจู

ถึงแม้จะมีซูจูอีกสี่คนก็เถอะ... แต่ภาพที่วาดไว้มันไม่ใช่แบบนี้อ่ะ... T^T

ถ้าซูจูเอ็มมาแกรมมี่ก็คงให้ซื้อซีดีแล้วแจกลายเซ็นอะไรประมาณนี้แน่ๆ....

แล้วเราจะทำยังไง เราพูดไว้แล้วว่าจะไม่มีทางซื้อเด็ดขาด แต่ก็อยากจับมือด๊อง..

แต่ก็ไม่อยากได้ซีดี ที่คิดไว้นะ คือจะบอกด๊องว่าไม่ต้องเซ็น แล้วก็ฝากไปคืนอีซูมานด้วย

แต่ถ้าทำแบบนั้นจริงๆก็คงจะ...เราอ่ะร้องไห้แน่ๆ ด๊องก็อาจจะใจเสียด้วย

ถ้าซูจูเอ็มมา...ถ้าเราไม่ไป เฮ้อ...อยากไปประท้วงเนี่ย ตอนนี้เค้าแอนตี้จีนกัน

แล้วเค้าไม่แอนตี้ศิลปินจีนด้วยเหรอ นี่หนะอัลบั้มจีนนะ... เครียดจริงๆหวะ

ถ้าไปจริงๆ คงถือป้ายอะไรเกี่ยวกับมักเนนั่นแหละ... เห็นน้องแล้วเราคงร้องไห้หวะ

ไปตามเมื่อกี๊ไม่ได้เขียนจดหมายให้ด๊องเลยอ่ะ เสียดาย ว่าจะฝากไปให้อิตาหมอลำจีนด้วย

เรื่องซูจูเอ็มนี่คิดไม่ตกจริงๆ แล้วเครียดมาก...ทุกวันนี้แบบจิตตกอ่ะ เวลานึกถึงน้ำตาก็จะไหล

ทำยังไงดี.... แต่ถ้าเข้า soompi ก็คงดีขึ้นเอง.... กำลังใจดี ทุกคนหนะต่างก็..อ้า..จะพูดยังไงหละ

เวลาเข้า soompi เราก็จะเข้มแข็ง มีกำลังใจขึ้นมา.... ต้องขอบคุณจริงๆ

เออ ก่อนวอนด๊องมาเซ็นทรัลคนก็เต็มแบบเยอะมากกก แฟนซูจูทั้งนั้น ป้ายคิเฮเกลื่อน มีอึนเฮ ด้วย

แต่ที่รู้สึกดีใจมากๆคือป้าย ONLY13 แล้วทำเลดีมากกกกก ตรงหน้าพอดีเลยอ่ะ

ต้องขอบคุณคนที่ทำป้ายไปวันนั้นด้วย เพราะตัวเราคืออะไรก็ไม่ทันอ่ะ  แต่ตอนคอนไม่พลาดแน่

มีป้าย ONLY13 กับป้าย Can thai pans be your E.L.F? 13 ปลื้มอ่ะ

ซูจูที่เกาหลีได้เห็นคงชื่นใจ... เนะ โดยเฉพาะฮีชอลอปป้า.... ฮี่ๆ ไทแพนก็หูหนักเหมือนกันนะอปป้า

ถึงแม้ว่าจะมีบางส่วนที่แปลกประหลาด รึอาจจะหลายส่วนก็ได้... แต่อปป้ามั่นใจได้เลยว่า

น้องคนนี้...หูหนัก แล้วก็เชื่อฟังอปป้า เชื่อใจอปป้าที่สุด.... อปป้า... เอหนะ จะไม่ยุ่งกับศิลปินวงอื่นแล้วนะ

เพราะว่าการที่ได้ไปตามบิ๊กแบงครั้งนั้น การที่ห่างจากซูจู จนร้องไห้ตอนนั้น... มันทำให้รู้จริงๆ

ว่าซูจูหนะสำคัญกับเอมากกกกกกที่สุดเลย... เพราะฉะนั้น จากนี้ไป เทม ทับ ท็อป ก็ไม่ได้เป็นยามที่บ้านเราแล้ว

บ้านเราเปลี่ยนยาม ให้ฮยอกไปเฝ้าแทน ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ (ยามปล่อยกลิ่น) พูดเล่น ไม่มียามละ...

การตัดใจจากทับครั้งนี้ ไม่ได้เกี่ยวกับทรงผมทรงนั้นแต่อย่างใด ฮ่าๆ

แต่ไม่ได้ชอบทับแบบทงเฮ แบบเคตะ อุจจี้ อะไรแบบนี้อยู่แล้ว ชอบบิ๊กแบงเพราะเพลงเค้า...

แต่หลังๆมาเพลงเค้าก็ไม่ถูกใจเราด้วยนี่สิ เพราะไม่ได้ชอบบิ๊กแบงแบบซูจูที่ว่าต่อให้ร้องหมอลำก็ซื้อ

ทงเฮอ่า... เอจะไม่นอกใจทงเฮนะ (ไม่นับเคตะกับอุจจี้ เพราะถ้าแบบนั้นคือเรานอกใจเคตะกับจี้)

อีกอย่างมันแฟร์ต่อบิ๊กแบงด้วย เพราะการที่เราไปตามเค้า แต่ถ้าซูจูมา เราตามซูจูเนี่ย คือแบบ...
เข้าใจป่ะ มันรู้สึกผิด บิ๊กแบงก็อาจจะงง น้อยใจ เพราะที่เกาหลีไม่เป็นแบบนี้ไง แฟนวงไหนก็วงนั้น

ทางที่ดีก็คือแล้วแต่เพลงแล้วกัน  แต่จะไม่ตามบิ๊กแบงอีก แค่ไปตามตอนแรกยังเอาป้ายปิดหน้าแทบไม่ทันเลย

แบบนี้แหละจะได้เรียกได้เต็มปากว่าตัวเองคือ E.L.F ....

Super Junior's Ever Lasting Friends....

ถึงท็อปจะหล่อขนาดไหนก็เถอะ แต่วิงกี้ของเราก็หล่อเหมือนกัน น่ารักด้วย บ้าด้วย

ถึงจะบ้าคนละแบบกะท็อปก็เถอะ เดี๋ยวนี้เวลาเจอคนหล่อจะแบบ..หล่อก็ช่างมันสิ ด๊องกรูก็หล่ออ่ะ ชิส์..

พี่กรูก็หล่อ น้องกรูก็หล่อ เพื่อนกรูก็หล่อ... ทำไมหละ อยากหล่อก็หล่อไปเถอะ เราแบบว่าไม่สน

มีคนหล่อตั้งสิบสามคนอยู่ข้างๆเราทุกวันเนี่ย.. เฮงบกเคโย~ เพราะซูจูแท้ๆเลย...เนะ...

จริงๆมันก็เป็นมาตั้งแต่เคตะแล้วนะ ไอ่เวลาเจอคนหล่อเนี่ย... เหอๆ หล่อก็ชั่งเดะ เหอๆ

อีกอย่างมันมีความรู้สึกอิจฉาบิ๊กแบงเข้ามาด้วยนี่สิ... เพราะว่าไม่ได้ชอบบิ๊กแบงเหมือนชอบซูจู

อย่างเรื่อง MBC vs SM อ่ะ ก็เออ... เพราะบิ๊กแบงดังมากไง เราก็แอบอิจฉา (นิสัย)

แล้วก็เพราะเพื่อนด้วยมั้ง เพราะว่าตัวเราเนี่ยไม่ใช่แบบว่าถ้าชอบวงใหม่

ชอบใครใหม่ก็จะให้ความสำคัญกับคนใหม่มากกว่า  ไม่ได้เป็นแบบนั้นอ่ะ คือต่อให้ชอบตอนไหน มันขึ้นอยู่กับว่าเราชอบแบบไหนอ่ะ ต่อให้ชอบซูจูก่อนหรือหลัง เราก็เป็นเอลฟ์อ่ะ คนส่วนมากเค้าจะแบบว่าเวลาชอบวงใหม่ก็จะทิ้งๆวงที่เคยชอบมาใช่ไหมหละ แต่สำหรับเรา...ไม่อ่ะ มันไม่แฟร์ด้วย เราไม่ชอบเลย  ถ้าเป็นแบบนั้นอย่ามาชอบแต่แรกเลยจะดีกว่า ตอนแรกเห็นรักจะเป็นจะตาย พอมีวงใหม่เข้ามากลับทิ้งๆไปซะงั้น เห็นแล้วอยากจะร้องไห้

กับบิ๊กแบง เราไม่เคยรู้สึกรักบิ๊กแบงหวะ...ไม่เคยรู้สึกแบบนั้นอ่ะ มันมิใช่

เพราะว่าชอบฟังเพลงแบบบิ๊กแบงมากกว่า แล้วก็เพราะท็อปในไอแอมแซม แท้ๆเลย - -"

แต่ก็ดีใจนะที่ได้รู้จักบิ๊กแบง ได้จิกจียงไปวันๆ ก็จะสนับสนุนต่อไปอ่ะแหละ แต่จะไม่ตามอีก

ในความรู้สึกเราบิ๊กแบงก็แบบสุดยอดอ่ะ เก่งได้อีก ยังคงนับถือเหมือนเดิมเว้ย  อูยจีมาๆ (?)

อย่างว่าตัวเราเนี่ยกว่าจะรักวงๆนึงได้ก็ใช้เวลาอ่ะ แต่ซูจูใช้เวลาไม่นานจริงๆ... เพราะมันคือวงที่ใช่ไง

เราเป็นคนแพ้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเมมเบอร์ที่สุดเลย....แล้วซูจูเป็นวงแรกและวงเดียวที่ทำให้รู้สึกแบบนี้

ไม่ใช่แค่ที่ว่าเป็นสมาชิกในวงคนนึง แต่มันเป็นความสัมพันธ์แบบพี่น้อง...ครอบครัว...

เพราะพวกเค้าทำเพื่อแฟนๆมามาก เพราะพวกเค้าซื่อสัตย์ต่อแฟนๆมาก เพราะงั้นเราก็จะซื่อสัตย์ต่อพวกเค้ามากๆเหมือนกัน

 

 

 

 

เออ เมื่อวาน เฮ้ย...ตีสามครึ่งแล้ว อดดูไฟฟ์ไลฟ์เลย - -" เวรกรรมจริงๆ....

จะบอกว่าเมื่อวานดูไฟฟ์ไลฟ์แล้วเห็นวงอะไรวะ..มีชินไปแจมด้วยอ่ะ... วงไรวะ

จำได้แต่เลโอ... น่ารักอ่ะ ให้ตายเหอะหวะ แพ้ฝรั่ง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

พูดจริงๆว่าถ้าแบบเกาหลีญี่ปุ่นไรงี้จะเฉยๆมาก แต่เห็นเลโอปั๊ป โอว์จอร์จน่ารักหวะ

แต่ทงเฮเอาโซ่มาล่ามไว้ละ ฮ่าๆ แต่เค้าน่ารักอ่ะ ถึงท่าเต้นวงนี้จะปะแล่มๆก็เถอะ..ไรวะ

คืออาจจะเพราะเค้าโชว์ภาพตอนเลโอแบบพูดอิงค์ด้วย คือกรูแพ้อย่างแรง น่ารักอ่ะ...

เออ จริงๆนะ บ้านเรานี่ไม่ค่อยมีเลยเนอะ พักนี้มีแต่นักร้องแบบฝั่งเอเชียอ่ะ 

จะมีก็แต่ๆไทเท พี่เวย์เนี่ย... ได้อีก พูดไทยแบบนี้โคตรชอบอ่ะ ฮ่าๆ ไม่รู้เรื่องดี

จิ้มแจ่วๆ (ฮ่าๆ)  เออ..ตอนไปตามบิ๊กแบง เราพูดไปว่า พี่เวย์หล่อกว่าท็อป...

แล้วแบบว่าพวกน้องๆจะรุมกระทืบ ฮ่าๆ เกือบโดนแล้วไหมหละ ดีนะที่พี่ฮีชอลคุ้มครอง

เอ้อ..ตอนจะเข้ากรุงอ่ะ เราอธิษฐานให้พี่ฮีชอลคุ้มครองเหมือนกัน ฮ่าๆ (นี่กรูเห็นพี่กรูเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไปแล้วรึ)

ก็ทำไมอ่ะ พี่เวย์หล่อ ในสายตาเรา พี่เวย์หล่อกว่า... ฮ่วย เท่กว่า ดูฮิพฮอพกว่า แบบว่า..สุดๆ

มาคิดดูแล้วถ้าจะตามบิ๊กแบง ทำไมเราไม่ตามไทเทเนี่ย... ฮิพฮอพกว่าสุดๆอ่ะ

แล้วแบบว่า เป็นอะไรที่นิวยอร์คๆด้วยไง โคตรชอบอ่ะ พี่เวย์เนี่ยไม่ไหวละ (กุเป็นไรมากป่ะ)

อยากไปอยู่เมกาเว้ยยยยยยย แบบ...เคยคิดนะ เพราะเราพูดบ่อยมาก ว่าอิจฉาคนผิวดำ

เพราะเวลาเค้าเกิดมาวัฒนธรรมของพวกเค้าจะแบบ..ฮิพฮอพกันอ่ะ ตั้งแต่เด็กเลย

คือแบบอิจฉามาก อยากไป อยากอยู่ในสังคมแบบนั้น เพื่อนมันเลยบอกว่าให้ไปเกิดเป็นคนผิวดำ

มาคิดดู เป็นแบบนั้นก็ได้นะ เรายอมหวะ... ชาติหน้า ขอเถอะ แต่ว่าให้เอาแบบเต้นเก่งด้วยนะ

ร้องเก่ง เต้นเก่ง แรพเก่งไรงี้ สวยเหมือนบียอนเซ่ด้วย (ฮ่าๆ)  เดี๋ยวฉันจะไปเต้นให้เธอดูเองอึนฮยอก...(ฮ่าๆ)

ตอนที่ดูดีวีดีวินส์....ตอนที่พี่เฮพูดว่า โบคุวะแดนสึวาไดสุกิเดส... เรารู้สึกแบบเหมือนเห็นตัวเราให้ตัวพี่เฮเลย

เหมือนตอนที่ดูแก้ม....เดอะสตาร์อ่ะ เออ โหวตให้แก้มด้วย ดีใจที่แก้มได้

เราคิดนะว่าถ้าได้ขึ้นเวทีคงขอเค้าร้องเต้นเพลงซูจูเพลงวินส์ไรงี้ แล้วก็คงพูดถึงซูจู น้ำตาไหลพรากๆอีก

อ๊า...อยากไปเมกา อยากไปญี่ปุ่น...  งานฮอลลิวูดโบลวนี่มันจัดช่วงเดียวกะปีที่แล้วป่าววะ

เดือนห้า...วันที่ห้า... (ไปดูรูปมา) วันนั้นซูจูใส่หมวกกันทุกคนอ่ะ ด๊องหมวกขาวหล่อได้อีก

ตอนนั้นจำได้ว่าพี่ฮีชอลกินเหล้าอยู่บ้านคนเดียว... แล้วก็บอกลีบดอกไม้ว่าให้ไปเชียร์ตัวเอง...

ก็ตัวเองติดงานนี่นา... แต่ปีนี้พี่ฮีชอลก็ไปได้ พี่อีทึกก็ได้ไปแล้ว..ปีที่แล้ว... ช่วงอุบัติเหตุ... เฮ้อ...

ปีที่แล้วพี่อีทึกอัพไซแบบ... อยากขับฮอลล์ไปส่งที่แอลเลจริงๆเลย... อ่านแล้วหดหู่สุดๆ

เออ วันนี้เห็นข่าวรถตกจากทางด่วน แบบ... รถสีดำ ยุบเลย แล้วภาพตอนที่ซูจูเกิดอุบัติเหตุก็ลอยมา

หน้ามักเนลอยมา ร้องไห้อีก เรานี่เป็นเอามากจริงๆ แต่เวลานึกถึงช่วงตอนนั้น เราก็ร้องไห้ได้แบบ...ง่ายๆเลย

มันเป็นช่วงเวลาที่สุดๆแล้วอ่ะ พิมพ์อยู่นี่น้ำตาก็จะไหล - -"  ปีนี้คังคิงจะใช้ไม้กวาดแทนไม้เบสบอลอีกป่าวเนี่ย

ไม่ว่าจะไปที่ไหน ซูจูก็คงความเป็นซูจูไว้เสมอเลยน้า.... แล้วก็เพราะซูจูเป็นซูจูนี่แหละ....ร้ากกกก~!!!

ตีสี่ละ ปวดหลัง เลิกเขียนละ หิวน้ำ...  

 

 

 

 ONLY13

Don't even bother to tell me those bullshit stuff....I'm ONLY13 and not gonna change.